FILM OP DINSDAG EN VRIJDAG OM 20u

Utøya 22.juli

van Erik Poppe

Utoya-22.-July-Photo-by-Paradox-2-groot-2018661420

met Andrea Berntzen, Aleksander Holmen, Brede Fristad, Solveig Koløen Birkeland,

SE- 93’

Zweeds gesproken, Nederlands ondertiteld

Verpletterende reconstructie van Breiviks bloedbad dompelt je onder in de hel

Op 22 juli 2011 laat een zwaarbewapende rechtsextremist een bom afgaan in Oslo, waarna hij richting het eiland Utøya trekt waar een zomerkamp voor jongeren plaatsvindt. Geschokt door het nieuws uit de hoofdstad zijn de jongeren in contact met hun familie thuis om ze gerust te stellen dat ze ver van het incident vandaan en veilig zijn. Tot er opeens schoten te horen zijn.

Poppe wisselt actie en rust slim af en de cast van jongvolwassenen speelt angstaanjagend goed. Wel duikt er even een verontrustende gedachte op: wat zou de nog steeds trotse Anders Breivik vinden van zijn portrettering als almachtig monster? Poppe noemt zijn naam expres niet. Voor hem is dit het verhaal van de slachtoffers, dat wat zij niet met woorden kunnen vertellen. Voor wie, afgestompt door verhalen over schietpartijen en terroristische aanslagen, vooral getallen op papier is gaan zien, kan met deze hel van een film het vastgeroeste gemoed los schudden.

Erik Poppe manipuleert, maar hij doet dat uiterst effectief: zijn film bestaat uit een enkele take, terwijl cameraman Martin Otterbeck met Kaja mee rent, wegduikt en schuilt. Poppe laat de aanval in de bioscoop ook precies 72 minuten duren. De schoten – exact evenveel als de dader afvuurde – lijken overal vandaan te komen. Als kijker weet je dat er slechts één dader rondliep, de slachtoffers hadden die kennis niet. En stilte is nog erger, dan heb je helemaal geen oriëntatiepunt meer.

*
*
*
* Verplicht veld
Reserveer een plaats