Play-White

Bianca Baldi

Publicatie van Bianca Baldi

Met bijdragen van Bianca Baldi, Mika Conradie, Shoniqua Roach, Amy Watson, en anderen; ontwerp door Katharina Tauer & Wolfgang Hückel in samenwerking met K. Verlag

De racistische term 'play-white' stamt uit de apartheidstijd, toen sloeg de term op een zwarte of iemand van een gemengd ras die leefde als een blanke: "Zo en zo is een play-white." De Zuid-Afrikaanse kunstenares Bianca Baldi baseert zich op studies over biomimicry en haar eigen familiegeschiedenis, maar ook op literaire precedenten - zoals de roman Passing (1929) van Nella Larsen - om na te denken over raciale overgang en de instabiliteit van raciale identiteiten. Play-White wisselt af tussen lagen van visualisatie en momenten van discretie om vragen van aanwezigheid en ontwijking te onderzoeken voorbij hun representatie in zwart en wit.

De publicatie is geproduceerd in samenhang met Baldi's solotentoonstelling Cameo in Grazer Kunstverein, voorjaar 2021. In 2019 was het werk Play-White als onderdeel van Alias te zien in Netwerk Aalst. De titel 'Cameo' refereert naar de mechanismen die in werking treden wanneer een persoon zich ontwikkelt als een identiteit buiten de eigen identiteit. In de sociologie verwijst de Engelse term 'passing' naar het fenomeen waarbij een individu kan worden geïdentificeerd als behorend tot een andere identiteitsgroep of -categorie dan de zijne. Het kan gaan om raciale identiteit, etniciteit, sociale klasse, geslacht, seksuele geaardheid, godsdienst, leeftijd en/of handicap.

Play-White is onderdeel van The Astronaut Metaphor (2020-2022), een evoluerend programma over politiek, esthetiek en de mens.

Het boek is beschikbaar op de website van Idea Books en K. Verlag.