VIOLETS 2

Een installatie van Ghislaine Leung in Netwerk Aalst

Ghislaine Leung is één van de zes kunstenaars die met Netwerk Aalst samenwerken aan het tweejarige programma The Unreliable Protagonist. Centraal in het werk van Leung staan vragen over welke krachten zowel onze persoonlijke omgeving bepalen als de instellingen vormgeven die ons gemeenschapsleven organiseren.

Ghislaine Leung kijkt op dezelfde kritische manier naar Netwerk Aalst: wie spreekt er? Naar wie wordt er geluisterd? In haar artistieke praktijk onderzoekt Ghislaine Leung hoe je meerstemmigheid kan introduceren door te weigeren de ene stem boven de andere te stellen (of het ene materiaal boven het andere).

VIOLETS is een langetermijnproject dat Netwerk Aalst over twee jaar samen met Ghislaine Leung zal ontwikkelen. Het verschijnt in de vorm van een reeks workshops, installaties en een publicatie. Het project stelt oefeningen voor in transcriptie, redactie en herschaling om de invloed te onderzoeken van hiërarchieën op zowel de formele taal als op een gegeven infrastructuur.

Ghislaine Leung beschrijft haar praktijk in het algemeen en het project VIOLETS in het bijzonder als een lichamelijke oefening in het structureel en materieel vormgeven en bevragen van identiteitspolitiek. VIOLETS gaat in op de vraag hoe vermeende neutrale structuren, van tentoonstellingsarchitectuur tot vrijemarktpolitiek, dikwijls niet zo vrij zijn al we vermoeden.

VIOLETS 2

Voor VIOLETS 2 heeft Ghislaine Leung ventilatiepijpen geïnstalleerd die bij de renovatie van het Netwerk Café in 2017 werden verwijderd, nadat ze overbodig waren geworden door de invoering van het rookverbod in België in 2007.

INSTRUCTIES: "Alle voor renovatie verwijderde buizen worden in één ruimte opnieuw geïnstalleerd en aan de vloer bevestigd, waarbij zoveel mogelijk materiaal wordt gebruikt, terwijl alles met elkaar verbonden blijft. Reserveonderdelen die niet in de configuratie passen, moeten in kleinere formaties aan elkaar worden bevestigd.

Samen met het door VIOLETS 1 gegenereerde materiaal, kunnen we dit werk lezen als een perverse waardering van wat een instelling doorgaans beschouwt als sociaal en architecturaal afval.

Ghislaine Leung introduceert meervoudigheid door te weigeren de ene stem boven de andere te stellen(of het ene materiaal boven het andere). In die zin is de montage van Leung eerder expansief dan reductief. De installatie werkt met wat niet getoond wordt, wat geblokkeerd of ondoorzichtig gemaakt wordt.

Voor meer context over dit project, lees hier de Engelstalige tekst Maximum, uit de publicatie van Ghislaine Leung met als titel PARTNERS.

Alle foto's copyright Iwein De Keyzer. Met toestemming van de kunstenaar.